در دنیایی که صداقت تاوان دارد

بی بیم، خودت باش

نهراس که فرصت ها را

به پاس درستی از دست خواهی داد

نهالِ حقیقتی که امروز می کاری

درختِ نوری می شود

برای فرداهای تاریک

.

۲۲ آبان ۱۴۰۰

.

#ادبیات

#شعر

#غزل

#دلنوشته

#متن_ادبی

#زبان_پارسی

#فارسی

#مهدی_محبی_کردسفلی

#ایران

#اصفهان

#شاعرانه

#شاعر

#ترانه

◾مرگ؛ ره آوردِ جریانِ عاریه ایِ زاینده رودمرثیه ای برای مرگِ ماهی هابچه ماهی گرفتارنددر آبگیرهای کوچکِ جامانده از جریان عاریه ای زاینده رودچه کسی مرگ را باور می کندبرای این ماهی های پر امیدکه به شوق دریادل به زنده رود سپردندو عاقبت اسیر چنگال مرگی شدندکه از پیش بساطش را گسترانده بودندآنهایی که از آب گِل آلودِ سیاستماهیِ منفعتِ خویش را صید می کنند***به زنده رود، که زمانی حیات می بخشید ببین که چگونه ممات می بخشندبه سفره ی پُر کَرمِ رعیتِ شرقبه جای حق و حقوقش، زکات می بخشند

باز هم فروردینگام برداشت به عشقباز هم معنی دادبه صفا و به خوشیخانه را داد تکانکهنه گی ها را ریختاز دل و خاطر ما بیرون کردطعم سرمای دی و بهمن را۱۴ فروردین ۱۴۰۱.......در کوچه های اردیبهشت مست می شوماز بهار نارنجیکه گیسوانش را از چارقد کاه گلی باغبیرون می ریزدو سخاوتمندانهبا عطر و شکوفهاز رهگذران این کوچه دلبری میکنداردیبهشت ۱۴۰۱........سبز و زیبا و فریباست جهان با شکوهی که دمید از خرداددر دل انگیزترین ماه خداعشق کوبید در از خانه منو شگفتانه ی من شد دیداردیدنِ روی گلِ ماهوشت و به سان اعجاززندگانی م